واژه جنگ نرم (Soft War) در برابر جنگ سخت (Hard War) كاربرد دارد البته گاهی به جای جنگ از واژه های تهدید یا قدرت استفاده می شود ولی در نهایت معمولا به یك مفهوم ختم می شود. نظریه جنگ نرم طی دهه های اخیر وارد ادبیات سیاسی شده است. این واژه بخصوص بعد از انتخابات اخیر ایران وارد مباحثات روزمره اجتماعی ما شده و از بحث های آكادمیك -دانشگاهی-فاصله گرفته است.
بیشتر مبنای قدرت سخت یا جنگ سخت بر «اجبار» و مبنای قدرت نرم بر «اقناع» است.
در جنگ نرم، دشمن از ادبیات سیاه- تاریك نشان دادن آینده- بهره می گیرد و با سوار شدن بر مركب تردید- در اصول، مبانی و دستاوردها- تلاش می كند تا نظام و حافظان آن را مرعوب نماید و با فرسایشی كردن فضای سیاسی، نیروهای اصلی نگهدارنده را خسته نماید. برای مثال در مباحث خود مطرح می کنند که ببینید نخست وزیر اوائل انقلاب و رئیس جمهور سابق و رئیس مجلس اسبق و... چه می گویند و چگونه برای دست یافتن به قدرت، خود را به آب و آتش می زنند پس این دعواها همه ماهیت قدرت طلبی دارند! كنار بكشید!، هرچه می خواهد بشود، بشود!
رهبر معظم انقلاب اسلامی - دامت بركاته- برای خنثی شدن این ترفند به اساتید دانشگاهها فرمودند «لازم نیست شما از افراد نام ببرید ولی لازم است كه به دانشجویان امید بدهید تا دستاوردهای بزرگ كشورشان را كوچك نبینند.»
در جنگ نرم، دشمن با واقعیت كاری ندارد بلكه او واقعیت را برای مخاطب می سازد.
شما همین روزها شاهدید با وجود اینكه بعضی از كسانی كه از آنان به «شهدای سبز» نام برده می شد، زنده بودن خود را در تلویزیون اعلام كردند، هنوز بعنوان كشته یاد می شوند!
در این جنگ نرم، محیط های جوان «میدان مناسب» ارزیابی می شود، در واقع استفاده از «احساسات» و «مظلوم گرایی» چاشنی اقدامات خطرناك و هزینه بری است. محیط علم، فی‌نفسه محل شك و یقین است. در یك فضای سالم و بی‌غرض علمی، دانشجو می‌توانید در همه چیز شك كند  و  در تعامل با استادان خود پاسخ‌ها را یافته و به یقین برسید و قانع شوید. توجه دشمن به همین ظرفیت دانشگاه است. یعنی محیط دانشگاه را از یك فضای علمی كه تضارب آراء در آن به شكوفایی و رشد استعداد دانشجویان می‌انجامد، به یك محیط منازعه، برای نابودی باورهای دینی و ملی و بومی ما تغییر می‌دهند. در چنین محیطی، با افشاندن بذر شك، و تثبیت انگاره‌ی بیگانگان، در قالب دیدگاه‌های شبه علمی و شبه روشنفكری، ذهن جوانان را نسبت به داشته‌های خود مسموم و نسبت به یافته‌های بیگانه تشنه و شیدا می‌سازند.
در جنگ نرم، دشمن اصلی هزینه چندانی نمی پردازد- اگر چه البته پول زیادی خرج می كند- هزینه را نیروهای داخلی- عمدتاً با دریافت حق العمل - می پردازند
جنگ نرم، صحنه تقابل دروغ های بزرگ با واقعیت های تردیدناپذیر است در این میدان دروغ های بزرگ لباس واقعیت های تردیدناپذیر به تن می كنند و واقعیت های تردیدناپذیر، دروغ های بزرگ خوانده می شوند.
در این جنگ نرم، كافی است كه هواداران جبهه حق بیدار باشند و بیكار ننشیند چرا كه زبان حق همیشه مؤثرتر از زبان باطل است ونسخه‌ی عملی این است جامعه‌ی علمی ایران بتواند در علم، موحد شود و به شعار لااله‌الاالله در علم دست یابد.